expeditie noedelsoep.

In beeld: Orang-oetans, vulkanen en de waterval op Sumatra

Check onze foto’s hieronder!

Apen fladderden continu rond op ons balkon, nog in Bukit Lawang. Ze zagen in één oogopslag dat er weinig te snaaien viel, dus bleven ze hooguit even zitten om ons aan te gapen en wij hen.

Één vlegel was de uitzondering en beroofde mij van mijn whisky cola die op het borreltafeltje stond. De eikel nam voor ons plaats op de grond met zijn fris vergaarde bekertje, stak zijn pluizenbek erin en zag vanwege zijn vastgeklemde kop in dat het slimmer was het bekertje met het handje om te tikken en rustig uit te schenken over het hele balkon. Likte makkelijker. Hij sloot af met een vers gelegd stinkplasje op mijn zojuist gewassen bh die op de brede balkon reling lag te drogen, bij wijze van eerbaar afscheid.

We vertrokken toen maar naar Berastagi, zo’n vijf uur zuidoostelijk. We wilden per se Mount Rinjani beklimmen gedurende drie dagen, een vulkaan op het eiland Lombok. Dat kon pas weer vanaf april, wat niet in onze reisroute paste. Mount Sibayak bij Berastagi op Sumatra werd het alternatief. We leerden alleen op de vooravond van de tocht dat deze slechts ruim een uur zou duren. Voor freaking mietjes is dat, dus met een crabby kwakker dat we opeens rondliepen.

Een zegen! Een ware zegen bleek het. Om half vijf ‘s ochtends stonden we al de vulkaan op te stiefelen, alles om op tijd boven te zijn voor zonsopgang. Het duurde denkelijk bijna zeventien seconden voordat we liepen te hijgen als een paard, wat zeg ik, als een weide vol met de dieren. Dat uurtje dat wij zo slap vonden, we haalden ‘m maar net aan. Niet dat de tocht zo geflipt was, nee hoor. Maar we moeten onze spieren, pezen, botten, weefsels, kraakbeen en alles wat ook maar een rol speelt bij een bewegend corpus naar de filistijnen gelopen hebben in de Himalaya en de jungle. Willen we althans geloven.

In elk geval, retevet dat het was, daarboven op Sibayak. Na oud lava gedragen te hebben, water te hebben aangeraakt dat vers onder de aardkorst lag te pruttelen, en stoom dat met idiote kracht en nog idioter kabaal uit de geisers spoot, lagen we te chillen in de nabijgelegen hotsprings. Geen andere ziel te bekennen. Precies zoals wij dat mogen lusten. Onze bikini’s dragen nog steeds wel, ondanks verscheidene was pogingen, lichtjes de deugdelijke geur van verrot ei. Voor wie me niet gelooft, kom een keertje langs: we bieden snuffelstages. Geef ons een fles wijn en we hebben het niet meer over studiegelden.

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

9 Reacties

  1. Mama maart 19, 2018

    Wederom prachtig jullie hebben een waanzinnige reis gemaakt. Dit neemt jullie niemand meer af. Schattig met de apen echt mooi. Nou liefjes wat ben ik blij als ik jullie weer kan knuffelen dikke poen van mij???

  2. Marieke maart 19, 2018

    O Wow wat een mooie foto’s! En wat zien jullie er nog goed uit;-) Zoveel afzien doet jullie goed zo te zien! Maar wat een waanzinnig mooie natuur. En wat een brutale aap Simone die over jouw BH heen piest, echt geweldig! Fantastisch om jullie te mogen volgen op afstand. Dikke kus!

  3. Clau maart 19, 2018

    Ok..eerlijk?mij valt dat bergje van een uur ook wel beetje tegen..
    Maar goed,jullie mogen ook wel een beetje ‘het vakantiegevoel’ hebben toch?!;)
    Wat een prachtige foto’s!!die van de aap en baby van achteren!super mooi!
    En die kusjes… ze kan niet wachten om ze jullie allemaal in het echt te geven!(ik stiekem ook niet)

    Ohja en bij deze meld ik Alexander aan voor de snuffelstage..

  4. Martine maart 19, 2018

    Leuk he, weten we ook meteen waar”brutale aap” vandaan komt…. en die zwavellucht lijkt me heerlijk om een keer te komen ruiken…. tot in april! Geniet nog maar lekker saampjes! Groetjes van ons vieren!

  5. Miep de Jongh maart 19, 2018

    Wat was jullie verhaal weer een feestje! En war een leuke foto’s. Jullie zien er nog steeds stralend uit.
    Tot wanneer blijven jullie eigenlijk weg?
    Zal wel evwn moeilijk wennen zijn in ons kikkerlandje.
    Heel veel liefs, Miep

  6. ineke maart 19, 2018

    dank jullie wel lieverds voor het leuke verhaal en de prachtige
    foto’s.
    weer vanuit mijn teentjes genoten .
    heerlijk die apen, wat zijn ze leuk en ja brutaal.
    en heerlijk het verhaal.
    nou we vinden het heerlijk dat jullie het zo naar jullie zin hebben, maar langzamerhand ook heerlijk om jullie weer eens een super vette knuffel te kunnen geven.
    lieve schatten geniet nog van alle mooie momenten.
    tot over dikke drie weekjes
    kussen van paul en ineke

    • Monique maart 19, 2018

      Leuk verhaal en mooie foto’s
      Jullie maken toch heel wat mee op je reis
      Ben wel blij als jullie over drie weken weer thuis zijn het heeft dan lang genoeg geduurd.
      Heel veel knuffels ook van Paul

  7. 'buv' Gerdy maart 21, 2018

    Nou ‘buv meiden’ , jullie hoeven de komende 6 maanden thuis niet meer naar de ‘ gym’ , na al die mooie, interessante, variabele en ook vermoeiende omzwervingen.En al die hilarische omschrijvingen van jullie vele en volle doe-vakantie-trips, een dubbele queens-ervaring, lijkt me! Het lijkt wel alsof jullie al ruim 6 maanden weg zijn! Geniet lekker verder, bij jullie is er nergens een ‘dull moment’ te ondekken…..geweldig, ga zo door tot het eind, want thuis….? Wordt dat rust of een en al saaiheid 😉😄 ? Maar…dat duurt nog even, toch ?

  8. Alice april 8, 2018

    Wauw wat mooi!

Laat een reactie achter

© 2018 expeditie noedelsoep.

Thema door Anders Norén